بعضی ادما وقتی میان تو زندگیت خوشحال هستی و کلی ذوق زده ای که با آدمای جدید داری آشنا میشی و کلیدیه دوستی خوب رو میزنی..یه آدمایی هستن که در ظاهر دوستت میشن ولی بعدش کم کم عادات بدشون تو رو اذیت می کنه ، اونقدری که تو دیگه در برابر عذاباشون و اذیتاشون میگی مرسی که فرصت شناخت بهم دادی ريال مرسی که بهم یا دادی که دوستی معنیش چی هست...مرسی که برای ادامه راه دوستیم و زندگیم بهم کلی ایده دادی که چطور بتونم تصمیم گیری کنم و ادامه بدم...یه ادمایی هستند که اینقدر تو رو پر از تجربه می کنن که وقتی کنارشون میذاری حتی دوس داری ازشون تشکر کنی که اینقدر به تو درس زندگی یاد دادند...نمیدونم چرا، اما تو زندگیم از هر چیزی از هر اتفاق به ظاهر بد (البته از دید بقیه)فقط و فقط سعی کردم به نفع خودم بهره برداری کنم و با دید منفی بهش نگاه نکنم...از نظر من نیمه پر لیوان رو دیدن خیلی بهتر از اون هست که بخوای غصه اتفاقاتی رو بخوری که از دست تو خارج هست و دیگه تو نمیتونی کاری کنی...