گاهی هم باید فقط گوش شد، گوشی شنوا برای کسی که اذیت شده، اعتمادش

خدشه دار شده و باورهایش زخمی شده... گاهی نباید راه حل ارائه داد تنها باید

گوشه ای نشست حرف ها را شنید و بدون راه حل ارائه دادن و بی هیچ قضاوتی

اجازه داد یک نفر خالی بشود از هرچه خشم و کینه است تا شاید توانست باورهای

آدمی را به او برگردانی و رسالتت را به عنوان یک انسان انجام دهی و رفاقت را در

حق کسی تمام کنی.آدم ها وقت نیاز به طرز عجیبی شبیه طفلی بهانه گیر

میشوند که دنبال گوشی میگردند که برایش شیرین زبانی کنند با این تفاوت که

جوهره بزرگسالیش حرف هایش را هم تلخ کرده...گاهی بایدبه وای تلخی آدم ها

نشست در کنارشان کمی مزه قهوه تلخ زندگیشان را مزه مزه کرد تا قدر زندگی

خودت را هم اینطور بهتر بدانی تا بتوانی به خودت ثابت کنی که هنوز هم آنقدر

همدل هستی که آدمی را از مهربانی ناامید نکنی....شاید اینطور بتوانی باورهایت را

که آدم به آدم زنده است و کمک کردن چقدر میتواند حال خودت را هم خوب کند

محکم تر کنی.