آدم که همه احساسش رو روی یک نفر قمار نمی کنه...اصلا آدمی که قماربازی رو بلد نیست که نباید قمار کنه....اکثریت ما ادما نه میدونیم به چی میگن قمار و نه قمار بازی بلدیم اما امان از اون روزی که تمام احساس و زندگیمون رو روی یه آدم قمار می کنیم...امان از اون روزی که یکی میخواد یکی دیگه رو به چنگش بیاره بی اون که از حس طرف مقابلش مطمئن بشه شروع به سرمایه گذاری میکنه و همه زندگیش رو قمار میکنه و تازه وقتی که زندگیش رو باخت میخواد توجیه کنه که من نباختم در حالی که هم خودش رو باخته و هم زندگیش رو ..اما به قول شاعر :
خنک ان قماربازی که بباخت هر چه بودش / نبماند هیچش الا هوس قمار دیگر