تو این روزها همین روزایی که نذری ها هم متعلق به بالاشهری ها و آدماش هست...همین روزایی که خیلی از نذری هایی که داده میشن تنها ابزار ریا و برای نشون دادن و به رخ کشیدن پولت هست...همین روزایی که یخچال یکی پر میشه از نذری و یخچال اون پایین شهری که شاید صب تا شب هم توی هیئتا داره سینه میزنه و زنجیر میزنه برای امام حسین خالی از نذری هست...یا نباشه هم به اندازه همون وعده غذایی همون وقتش هست...تو همین روزایی که نذری و امام حسین و تاسوعا عاشورا ابزاری برای سواستفاده و استفاده ابزاری از دین هست حواسمون به حیی چیزا باشه...به خیلی از کسا...به خیلی از آدمایی که شب و روزشون رو دارن بی نون شب سر میکنن ولی صداشونم در نمیاد..همین پولایی که داره صرف این کارنوال های امام حسین میشه شکم چندتا فقیر رو میتونه سیر کنه ؟! راستش قدرت فکر رو از خیلی از آدم ها گرفتن...خیلی از ما آدما دیگه حتی فکر کردن رو هم یارانه ای کردیم...وقتی به وقایع تاریخی بزرگ دینی فکر میکنی خیلی مساله ها پیش میاد که واقعا جای فکر دارند ولی متاسفانه تنها چنبه ای که دیده میشه همین غم و غصه و عزاداریاش هست که به چشم میاد بیشتر...
کمی فکر کنیم..کمی به بزرگی اون آدمایی که تو تاریخ کارای بزرگ کردن فکر کنیم...کمی به جایی ظاهرنمایی به این فکر کنیم که چیکار داریم می کنیم واقعا؟