یه چیزایی هستن تو زندگی هر آدمی که اسمشون تجربه هستن ولی تجربه های شخصیت نیستن...از واکاوی هایی که گاهی انجام دادی ، از حرف زدنای زیادی که با دوستات داشتی ، از اون نقش مشاور دوستات داشتنایی که داشتی بدست آوردی...آدمی که مدت زیادی رو با دوستاش سر کرد و درگیر مشکلاتشون شد خود به خود بعد از مدتی کلی تجربه کسب کرده...تجربه هایی که تو هیچی بهای سنگینی بابتشون ندادی ولی ازشون مطمئن هستی ...چیزایی که میدونی که واقعی هستن...میدونی که لطمه میزنن...میدونی راه درست نیست...آدمی که درگیر آدما بوده باشه یه زمانی و همیشه سعی در حل مشکلات بقیه داشته کوله باری از تجربه داره حتی اگر مدت زیادی باشه از آدما و مشکلاتشون کنار کشیده باشه و الان فقط درگیرمشکلات خودش باشه...آدمی که همیشه بقیه بهش اعتماد داشتن و درباره مشکلاتشون باهاش حرف میزدن خودبه خود رازداری هست که نه تنها کلی راز تو دلش هست بلکه کلی هم تجربه داره از همین حرف های به ظاهر ساده ای که دوستاش بهش زدن...تجربه هایی که بابتشون بهایی پرداخت نمیشن از لذت بخش ترین تجربه های زندگی هستن...