همین که آدم یاد می گیره که چه چیزهایی رو تو زندگیش دوست داره و چه چیزایی رو تو زندگیش دوست نداره...همین که آدم بدونه از زندگیش چی میخواد..این که آدمای زندگیش رو درست طبقه بندی کنه و بدونه با هر آدمی چطور باید رفتار کرد...این که جایگاه درستی رو به آدما بده که بعدها محبت کم و زیادش باعث بروز دردسر و سوتفاهم برای کسی نشه یعنی در جای درستی ایستاده...همین که آدم بدونه زندگیش رو چطور مدیریت کنه چطور از پس مشکلاتش بربیاد و استقلال شخصیتی داشته باشه یعنی در موقعیت درست و سالمی قرار داره...گاهی باید خودت و اطرافیانت رو محک بزنی تا جایگاه خودت و اونا رو درست تر تشخیص بدی و موقعیت و جایگاه غیرواقعی و غیرحقیقی رو به هیچکس ندی...گاهی لازمه زندگیت رو یه مرور کنی..