دیوار دور خودت رو یه جور دیوارچینی نکن که اگر خواستی براش دری بذاری نتونی در اندازه دیواره بذاری...اگر یه موقعی شروع به دیوارچینی دور خودت کردی حواست رو جمع کن که اجر و خشتش رو یه جوری بذاری که وقتی خواستی براش در و پنجره بذاری از قبل فکرش رو کرده باشی...وقتی ادم حالش گرفتست سریع شروع به دیوار چینی میکنه و صاف آجر غم میذاره رو هم میره بالا غافل از اون که بعد مدتی نفسش می گیره تنگ میشه دلش هوای آزاد میخواد دلشش یه پنجره برای نفس کشیدن میخواد...این هست که میگم اگر خواستی روزی برای خودت خونه ای بسازی و بری توش خودت رو قایم کنی حواست به درو پنجره هاش هم باشه که یه روزی بالاخره حالت خوب میشه و میخوای ازش بیرون بیای ...