فکر کردن درباره آدما و دنیاشون میتونه تو رو تا مرز جنون برسونه...تو این دنیا اینقدر آدما با هم فرق دارن که به اندازه تعداد آدما هم دنیاهای متفاوت هست...هر آدمی یه دنیای منحصر به فرد داره که مثل اثر انگشت می مونه..گاهی با خودم فکر میکنم باید جالب می بود که جای دستگاه تست اثر انگشت دستگاهی ساخته می شد که میتونست ذهن و فکر و دنیای آدما رو ثبت کنه...این که هر کسی چه منطقی داره و چطور فکر میکنه واقعا پیچیده هست...ادما پیچیدگی خاص خودشون رو دارن...هر ادمی یه جوری فکر می کنه...گاهی یکی خیلی پیچیده و گاهی خیلی ساده...ولی باز هم اگر وارد سادگی دنیای بعضی آدما بشی از پیچیدگیش جنون می گیری...دنیای ادما از دور قشنگ به نظر میاد ولی نزدیک شدن بهشون خیلی جسارت میخواد...آدما رو از دور گاهی باید فقط دوست داشت دست زدن به دنیاشون مثل دست زدن به اون گوی اتشینی می مونه که در صورت نزدیک شدن بهش می سوزی و پودر میشی...دنیای آدما رو از دور باید تماشا کرد و نباید سعی در نزدیک شدن و دست زدن بهشون کرد ...