گاهی لازم هست بری تو لاکت...لازمه بری تو غارت و یه کم تنها باشی..گاهی لازمه سکوت کنی و دنیای شگفت انگیز سکت رو باور کنی وجدی بگیری...تنها فکر کنی تنها وضعیت خیلی چیزا رو مشخص کنی و درباره زندگیت و خیلی چیزایی که توی اون گوشه ذهنت داره خاک میخوره و نیاز داری حلشون کنی با خودت فکر کنی حسابی...گاهی لازمه که طوفان خلوتی رو با خودت تجربه کنی...طوفان تک نفره ای که تنها ناجیش هم خودت هستی...خودت طوفان به پا کنی و خودت به تنهایی خودت رو به ساحل امن برسونی...مهم نیست وقتی از طوفان دراومدی چقدر تغییر کردی...مهم این هست که بزرگ شدی...نتایج شگفت آوری گرفتی...کلی دیدت نسبت به مسایل عوض شده...حالت بهتر شده و حتی بقیه رو قربانی حال بد خودت نکردی..گاهی لازمه یه حصار دور خودت بکشی و مدتی دور از همه دور از همه چیز فقط با خودت خلوت کنی تا خودت رو بهتر بشناسی و تکلیفت رو با خودت بهتر بدونی...گاهی لازمه...گاهی لازمه این حصار...