نوت نویس

چیزی که قرار نیست برات باقی بمونه هر کاری کنی نمی مونه...ماهی رو دیدی؟ وقتی که می گیریش تو دستت لیزه سریع لیز میخوره باز میره تو همون محیط خودش.اگه به زور نگهش داری می میره و هم تو عذاب وجدان می گیری که باعث مرگش شدی و هم ماهی مرده دیگه برنمیگرده...آدما هم همینن...مث همون ماهی می مونن ، وقتی قرار باشه نمونن وقتی از جنس تو نباشن، وقتی که بی ربط بهم بیاید تهش اگر لیز نخوره از دستت بره تباهیه...مردن تدریجی هست...اولش همه چیز شاید خوب باشه ..ماهی تقلا میکنه بازی میکنه تلاش میکنه که در بره اما اگر نتونست در بره کم کم جونش رو میده...ریز ریز آروم می گیره...مرگ تدریجی همینه...آدمایی که قرار نیست بمونن رو باید راهیشون کرد...راهیشون کرد به همون جایی که متعلق بهشون هست..موندنشون میشه مرگ تدریجی و ناراحتی خودت...بذار لااقل طرفین بتونن تنفس کنن اونم تو حال و هوایی که متعلق به خودشون هست...