واقعیت اون هست که آدما رو نباید "زیاد "جدی گرفت.آدم کنار گذاشتنای یهویی آدما که باشی یه روز چشم باز میکنی می بینی اینقدر جدی نگرفتی که برات عادت شده و این خیلی هم خوب نیست و این خیلی فرق میکنه با این که "زیاد" نباید جدی گرفت.نمیشه که همه چیز شوخی باشه.نمیشه که همه چیز رو ایده آل فرض گرفت.دنیا دنیای واقعیت ها هست ، دنیای فانتزی نیست.دنیای ربات ها نیست.آدم ها احساس دارن نمیشه توقع داشت که همدیگه رو جدی نگیرن.نمیشه توقع داشت که یه روز همه چیز رو به سرعت وبه راحتی کنار گذاشت و بعدش اب از آب تکون نخوره که اگه اینجور باشه علامت خطر هست...بیماری هست...نوعی بیماری خطرناک هست این طور بی تفاوت شدن ... آدمی که اینطور حذف میکنه گزینه مناسبی حتی برای یک ارتباط معمول نیست چه برسه به دوستی یا همکاری یا رابطه نزدیک دیگه ای..هم نباید جدی گرفت و هم باید جدی گرفت.شاید بشه گفت باید میانه رو در همون حد تعادل پیش رفت اما بدترین کار این هست که بخوای نسبت به این دنیا و آدماش و دور وبرت یک بی تفاوت کامل زامبی وار بشی...واقعیت اون هست که همیشه میگم که بی خیال باش ، بی تفاوت باش حتی گاهی اما بی قید نباش...لاابالی نباش...