نوت نویس

همیشه اولین ها بیشتر از آخرین ها در ذهن می مونن...اولین باری که رفتی مدرسه ، اولین باری که خودکار دست گرفتی به جای مداد ، اولین باری که جشن تکلیف گرفتن برات ، اولین باری که کنکور دادی ، اولین باری که دوست داشتی کسی رو ، اولین باری که عاشق شدی و ... !اولین ها همیشه در ذهنت می مونن ، شاید گاهی اولین همون آخرین هم بشه حتی...مثلا اولین باری که کنکور دادی و اخرین باری بود که در کنکور شرکت کردی و دیگه ادامه ندادی...یا اولین باری که عاشق شدی و به وصال رسیدی و دیگه عاشق نشدی ..یا چرا حتی به وصل رسیدی؟ نه..اولین باری که حس کردی کسی رو دوست داری و بعد از اون دیگه همچین احساسی رو برای هیچکس حس نکردی...آخرین بار ها معمولا کمتر در ذهن آدمی می مونن ، اما همین آخرین ها هم گاهی بد در ذهنت نقش میبندن ، آخرین بوسه ، آخرین خاحافظی در فرودگاه ، آخرین روز دبیرستان ، آخرین روز خوابگاه ، آخرین سلام و آخرین نگاه ...امان از این اولین ها و آخرین ها ...گاهی جوری ذهنت رو به خودشون درگیر میکنن که انگار در این جهان جز دو لغت "اولین " و "آخرین" هیچ کلمه دیگری وجود نداره.بعضی وقت ها هم هوایی ات می کنند ، دلتنگت میکنند...تو را به کجاها که نمیبرند...زندگی همین هست پر از اولین و آخرین ها.این وسط معاشرت ها و اتفاقات دیگری هم می افتد و اما بیشترین قسمتی که در ذهن می ماند همین دو بخش است و بس...