میگفت رابطه نباید زیاد طولانی شود.سوتفاهم پیش میاد...طولانی که شود دعواها بیشتر می شود.نگرانی ها بدتر می شود.بدبین می شوند طرفین نسبت به هم.میگفت رابطه رو باید زودتر جدیش کرد.نباید خیلی کش داد.باید زود رسمیش کرد و به همه دنیا گفت که عاشق شدم و معشوق رو معرفی کرد..گفتم آخه جانم اینجور که تو میگی که نمیشه.خب بالاخره طرفین باید به یک توافق اولیه برسن که بدونن که با هم میتونن همراه باشن یا نه.بالاخره باید از نظر برنامه و هدف یکسان باشند یا نه.نمیشه که الکی رابطه رو جدی کرد وقتی هنوز حتی نمیدونی چقدر از لحاظ روحی یکسان هستی...قرار نیست دونفر با هم زیر یک سقف برن و بعدش طلاق بگیرن اما به نحوی که با هم زندگی میکنن ولی همدیگه رو دوس ندارن.اسمش رو میذارن طلاق عاطفی.ولی اگر دونفر متعلق بهم باشن مطمئنا رابطه جوری پیش میره که خود به خود چندان هم طولانی نمیشه و به توافقات اولیه میرسن که اگر نرسن باید در اون رابطه شک کرد چون احتمالا مسیرها جداست در دوخط موازی اما طرفین میخوان تلاش کنن در بینهایت این دوخط رو بهم برسونن که امکان پذیر نیست...