آرمان شهری برای خودمان ساخته ایم که سهراب سپهری خوب آن را تصویر کرده است!غافل از آن شدیم که دنیای زمخت و بی حساب و کتاب امروزی هیچ چیز از این ایده آل ها نمی فهمد.نمی دانم مشکل از آرمان شعر است یا مشکل از آدم های آرمان شهر!فقط این را میدانم که آن قایقی که سهراب میخواست بسازد و آن را به آب اندازد از تور تهی بود و انسان های آن دلی از آرزوی مروارید داشتند.