نوت نویس

آدما میان تو زندگیت که نمونن....آدما میان تو زندگیت که تجربه زندگیت بشن...آدما فراموش نمیشن فقط با چمدونی از خاطرات تلخ و شیرین رخت بر میکنند از زندگی هم و رهسپار سفری دور برای پیدا کردن یک همسفر جدید می شوند...عادت کردن به آدم ها ویرانی به بار میاره..درست مثل ویرانی ارگ بم زیر زلزله سهمگین بم...هر شخصی یک تجربه و هر تجربه یک خاطره و هر خاطره یادی از یک مرحله از زندگی که باید یا فراموش بشه و یا برات تبدیل به یک نوستالژی ماندگار بشه...