نوت نویس

قسم به ثانیه های انتظار...قسم به تموم ثانیه هایی که در انتظار یک اتفاق مهم میگذره...لحظه به لحظش تقدسی داره که میتونم سرش قسم بخورم ...منتظر بودن برای چیزی یا کسی که ارزش داره همیشه برام حرمت داشته...هر وقت میبینم کسی منتظر هست تحسینش میکنم که چقدر صبور هست و میتونه صبر کنه...تو زندگیم همیشه عجول بودم و خواستم به همه چیز زود دست پیدا کنم ....کسی که صبر میکنه منتظر میشه رو باید احترام بذاری...برای من همیشه معطل شدن بی معنا بوده... اما الان به این نتیجه رسیدم که نوعی از صبر هم میتونه وجود داشته باشه که خیلی هم شیرین هست و اما سر اون باید قسم خورد چون مقدس هست...