دیشب تا صبح نخوابیدم...راستش رو بخوام بگم از شدت استرس ثانیه به ثانیه داشتم تمام صفحات وب افراد مهم  رو رفرش می کردم و پای تلویزیون شبکه خبر رو پیگیری میکردم...یه جور حس انتظار و دلهره ..یه جور حس سردرگمی و کلافگی که داشت دیوونم می کرد..حول و حوش ساعت 3 با اخبار رسیده از بعضی حوزه ها دلم داشت آروم می گرفت اما باز هم دلم آشوب بود...داشتم کم کم فکر می کردم کاش میشد این چند ساعت تا اعلام نتایج آرا رو خوابید و بعد بیدار که شد نوید شادی دوباره رو از بقیه گرفت اما اینقدر آشوب بودم که دوس داشتم اولین نفر خودم خبر رو بشنوم...تا ساعت 6صبح که نتایج اولیه اعلام شد اما باز هم نتیجه به +50 نرسیده بود...خوابیدم و اما موبایلم رو کنار دستم گذاشتم و ساعتی ده بار چکش می کردم...بالاخره با یه خواب نصفه نیمه 4 ،5 ساعته باز هم رفرش صفحات وب وپیگیری شبکه خبر ادامه داشت تا بعداز ظهر و موقعی که خبر رو شنیدم به واقع دلم میخواست از شادی بیش از حد جیغ بنفشی بکشم و از شدت ذوقی که دشاتم چشمام پر اشک شد..بالاخره رای من موثر شد...بالاخره من هم برای کشورم تونستم تصمیم گیری کنم..اینقدر خوشحالم که حالم در کلمه و جمله نمیگنجه...امشب تا صبح همه از شادی نخواهیم خفت...امشب تا صبح همه سرود همبستگی و اتحاد سر میدهیم...امشب باز هم همه خوشحالیم ... :-)