یه وقتایی شهامت به خرج میدی و واسه چیزی که دوس داری میجنگی تا روزی پشیمون نشی که چرا برای بدست آوردنش تلاشی نکردی...اما گاهی بعد از کلی تلاش بر خلاف همیشه وقتی بدست میاری دیگه اون ذوق وشوق قبل رو نداری...بعضی وقتا وقتی میرسی تازه میفهمی نرسیدن به از رسیدنه...گاهی نباید رسید چون رسیدن همان و بهم ریختن همه چیز همان...گاهی باید فقط تلاش کرد ونرسید تا شاید تنها سود تلاشت همین نرسیدن باشه و تنها عذاب وجدان نداشتن از باب تلاش نکردن ماحصل تلاشت باشه...